Kult relikwii stanowi jeden z głównych przejawów pobożności chrześcijańskiej. Prawdziwy kult świętych nie tylko nie przeciwstawia się oddawaniu czci jedynemu Bogu, ale ma doprowadzić człowieka do jeszcze większego uwielbienia Stwórcy, który dopuszcza niedoskonałe stworzenia do udziału w swojej świętości. Jest to niewątpliwie integralna część wspólnoty wierzących w kościele.
Pierwsze czci oddawane przez chrześcijan świętym odnajdujemy w starożytnych kryptach. Czasem szczególnego rozkwitu kultu świętych była epoka prześladowań. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa, to właśnie męczennicy doznawali szczególnej czci. Takim przykładem do dzisiaj jest np. kult świętego Szczepana czy Wawrzyńca. Prawdziwy kult świętych jest niczym innym jak po prostu kultem Jedynego Boga, uwielbieniem jego Osoby w dziejach, które uczynił w swoich świętych. Jest także dziękczynieniem Bogu za to że pozwala grzesznym ludziom mieć udział w swojej świętości, że pośród grzechu doprowadza swoich wybranych do chwały nieba. Tajemnica świętych obcowania zakłada, że święci interesują się sprawami swych braci i sióstr żyjących na ziemi i orędują za nimi u Boga. Święci mają udział w szczęściu Boga, jak również mają udział w jego miłości do każdego człowieka a wstawiennictwo jest konkretną formą miłości. Święci są nie tylko orędownikami, stanowią szczególny przykład realizacji powołania. Kult świętych zawiera pragnienie ich naśladowania. Święci byli ludźmi podobnymi do każdego z nas. Święci dają wierzącym do zrozumienia, że we wszystkich okolicznościach życia, pomimo wszelkich słabości człowiek może otrzymać Bożą łaskę. Obok modlitw skierowanych do świętych, a właściwie, przez ich pośrednictwo zanoszonych do Boga, kościół oddaje cześć świętym poprzez pieśni, obrazy oraz kult relikwii. Pomaga to wiernym nawiązać kontakt ze świętymi przez zaangażowanie zmysłów człowieka. Modląc się przed materialnym przedstawieniem świętego, łatwiej jest człowiekowi stanąć w jego niematerialnej obecności, a mając dostęp do rzeczy pozostałych po świętych, łatwiej odczuć więź, która łączy nas z nimi.
Wśród propagatorów kultu świętych i ich relikwii jest 16 - letni chłopiec Maciej Pitrus, mieszkaniec gminy Rymanów pochodzący z Królika Polskiego. Jest niespotykanym wśród młodzieży ekspertem kultu świętych. Od wielu lat prosi o relikwie różne instytucie kościelne: postulacje, zgromadzenia zakonne oraz osoby zajmujące się przekazywaniem relikwii świętych i błogosławionych. Życiowa pasja Macieja dla kultu świętych rozpoczęła się gdy miał 11 lat, po obejrzeniu telewizyjnego programu o męczennikach z Pariacoto błogosławionych Ojców Franciszkanów Michała Tomaszka oraz Zbigniewa Strzałkowskiego. Od tego momentu postanowił prosić o relikwie nie tylko tych błogosławionych, ale również innych świętych i błogosławionych. Do dzisiaj w domu Maćka znajduje się panteon, który liczy 108 świętych i błogosławionych. W jego posiadaniu znajdują się relikwie I stopnia do których zalicza się relikwie ciała: kości, włosy, paznokcie czy krew. Posiada również relikwie II stopnia związane za życia bł. czy św. np. fragment ubrania. W jego posiadaniu znajdują się również relikwie III stopnia wśród których są przedmioty otarte o grób lub relikwie świętego. Wśród najbardziej cennych relikwii jest relikwiarz I stopnia błogosławionego ks. Bronisława Markiewicza w kapsule z kostką błogosławionego. Relikwie znajdują się w domowym zaciszu na specjalnym miejscu. Maciej jako ministrant i lektor swoje relikwiarze udostępnia wiernym dla kościoła pw. Narodzenia NMP w Króliku Polskim w danym dniu przypadającym wspomnienie błogosławionego lub świętego. Każdy relikwiarz Maciej darzy szacunkiem i czcią szerząc kult błogosławionych i świętych. Rozmyślając nad życiem świętych, Maciej czerpie z nich wzór podążając drogą do świętości, mobilizuje go to do przejścia przez życie do zbawienia.
Podsumowując, prawdziwy kult świętych ma doprowadzić człowieka do jeszcze większego uwielbienia Stwórcy Jedynego, który dopuszcza niedoskonałe stworzenia do udziału w swojej świętości. To jest najgłębszy sens i cel oddawania czci świętym w kościele.
Tekst Rafał Głód
Zdjęcia Maciej Pitrus